سرو باغ ملکوت
- Oct 20, 2020
- 1 min read
افشین حُر
تقدیم به روح عالیقدر خسرو آواز ایران، استاد محمدرضا شجریان
که در موسیقی خوش آهنگ هستی، همواره خود را «لا» و «سکوت» می دانست
آهنگ جهان در ساز تو بود
در نغمه ی آن آواز تو بود
خلقت همه چون «اصوات و زمان»
از روز ازل جاری و روان
نت ها پی هم، میزان کنی اش
در اوج و فرود همسان کنی اش
در نغمه ی تو بودم چو «سکوت»
همسایه ی «لا»، در بین خطوط
گر نیست به من رنگی و صدا
هستم به سرود، بی بانگ و ندا
من هست شدم از نیست و هست
هستیِ من از لحن تو شدست
Comments